Uruguay – Reinier

Reinier over Uruguay

Afgelopen zomer kon ik kiezen tussen het lopen van een stage of vakantie vieren. Aangezien ik vorige zomer al een lange stage had gelopen, leek het mij een goed idee om een reis te maken en een taal te leren. Spaans is de taal die ik altijd al had willen spreken, dus deze keuze was snel gemaakt. Het idee van een land bezoeken en de taal te leren klinkt leuk, maar hoe regel je dat allemaal?

Via mijn moeder kwam ik in contact met Bienvenido. Gap Year. Carine adviseerde mij naar Zuid-Amerika te gaan. Uruguay is een land dat ik altijd al wilde bezoeken en zo besloot ik dit te doen. Carine regelde een programma voor mij, eerst twee weken een intensieve Spaans cursus en dan vier weken vrijwilligerswerk. Ook zou Carine een gastgezin voor mij regelen waar ik gedurende mijn verblijf kon wonen.

Eenmaal aangekomen in Montevideo had ik eigenlijk nog geen idee waar ik aan begonnen was. Mijn gastgezin haalde mij op en bleken zeer vriendelijke mensen. Mark en Adriana hadden drie kinderen Nico (20) Andrew (16) en Emily (13). Mark is een Brit en is 25 jaar geleden naar Uruguay verhuist. Adriana is Uruguayaan. Mijn gastgezin was zeer vriendelijk en hebben mij meer op sleeptouw genomen dan ik in eerste instantie had verwacht. Zo namen ze mij mee naar barbecues, concerten, culture avonden, een weekendje aan de kust etc.

Mijn Spaans school werd gerund door Margo, een Nederlandse die in Uruguay woonde. De school was klein en persoonlijk en van zeer hoge kwaliteit. Ook organiseerde de school trips zodat mensen zoals ik meer van het land konden zien.

Na 2 weken besloot ik mijn Spaans les met een week te verlengen en parttime vrijwilligerswerk te gaan doen. Het vrijwilligers werk was voor een organisatie die meerdere projecten binnen Uruguay heeft. De eerste dag ging ik langs alle projecten en heb ik er een uitgekozen, “Casa Abierta” (open huis).Dit was een huis in een van de arme buiten wijken van Montevideo. Het was bedoeld voor kinderen die om welke reden dan ook, recht hebben op een beetje extra liefde en aandacht. Vaak kinderen uit een arm gezin waarvan de ouders weinig tot geen tijd hebben.

Dingen die mij verbaasden:

* Yerba Mate

Yerba Mate of kort Mate is een drankje dat iedereen in Uruguay drinkt. Het was zeer vreemd om in elke winkel etalage thermoskannen te zien. Op straat, in de bus in winkels en zelfs tijdens het werk zie je mensen lopen met een Mate in hun hand en een thermoskan onder hun oksel. Het idee is dat je een beetje warm water in je Mate giet, en dat vervolgens aan iemand aanbiedt of zelf op drinkt. Op deze manier heb je de hele dag iets te drinken. Het is een drankje dat je moet leren drinken. Dit heb ik dan ook gedaan en al snel ging ik elke dag op stap met mijn Mate en thermo.

* Vriendelijke mensen

Mijn hele reis heb ik slechts één keer een chagrijnig persoon leren kennen, en die kwam uit de VS. Letterlijk iedereen is vriendelijk, geïnteresseerd en geduldig. Als je in een supermarkt iets bent vergeten te wegen, doet het kassameisje het voor je en vind iedereen die achter je in de rij staat het geen probleem. Als je zegt dat

je Spaans probeert te leren, helpen ze je door rustig met je een gesprek te beginnen.

* Beleefde kinderen

De kinderen waar ik mee heb gewerkt kwamen uit het laagste milieu van Uruguay, toch waren ze zeer respectvol en leergierig. Het viel mij echt heel erg op dat deze kinderen veel respect toonden en zeer dankbaar waren. Daar kunnen Nederlandse kinderen nog wat van leren.

* Het weer

Het weer had ik wel anders in geschat. Twee dagen voor mijn vlucht was ik nog even snel gaan shoppen voor een zwembroek en een paar slippers, want ja, ik ga wel naar Zuid-Amerika. Winter in Uruguay betekend wel echt winter. Het is niet ijs koud, maar er zijn wel momenten geweest dat het richting de 0 graden ging.

In het begin was het nog wel heel lastig in een land waar je de taal niet spreekt. Maar na een week was ik met niks anders bezig dan “taal”. Niet alleen Spaans, maar taal in het algemeen. Ik begon alles wat ik al wist in andere talen met elkaar te vergelijken. Toen kwam ook het moment dat ik bepaalde verbanden kon leggen en al gauw pakte ik de Spaanse taal op. Toen werd het leuk om op straat en met winkelbediendes en taxichauffeurs gesprekken te beginnen. Waarschijnlijk klonk ik als een idioot met mijn beperkte vocabulaire, maar dat maakte voor mij niet uit, als ik maar kon oefenen.

Mijn Spaans heb ik het best ontwikkeld op mijn vrijwilligerswerk. De kinderen en medewerkers spraken letterlijk geen woord Engels en dan schiet het flink op.

Voordat ik vertrok had ik veel vooroordelen qua armoede en criminaliteit. Na twee dagen was het onveilige gevoel op straat weg. Er waren veel incidenten en plekken waar je gewoon niet moet komen, maar over het algemeen heb je als reusachtige Hollander niks te vrezen.

Eerst zat ik nog te denken aan Sevilla als plek om aan mijn Spaans te werken. Achteraf was dat een hele slechte keuze geweest, omdat je je in een goed ontwikkeld land als Spanje niet forceert je taal te oefenen. Het feit dat niemand in Uruguay Engels spreekt helpt een hoop.

Ik heb naar mijn idee alles gezien wat Uruguay te bieden heeft en heb elke kans benut. Ik kan iedereen die er over na zit te denken iets vergelijkbaars te doen aanraden om het gewoon te doen. Toen ik in Uruguay aan kwam had ik geen idee wat te verwachten. Dit maakte het voor mij nog spannender. Mijn laatste week in Montevideo voelde echt als thuis.

Thuis drink ik met mijn huisgenoten nog geregeld Mate, en spreek zo veel mogelijk Spaans. Het verbaasde mij hoe erg mijn Spaans vooruit is gegaan in slechts 6 weken.